آدمها

  گاه موازی

  و

  گاه

  افکارشان چون پیاله ای پراز سم!

  گاه

  پیغامبر

  و

  گاه

  درس میدهند شیطان را هم!

  در این چرخ و کلک

  یکی یکی

  از دور فلک می افتیم!

  باشد!

  مدارا میکنیم

 گاه  بیش

  و

گاه کم!   

اینقدر

 لطافت برق

در

کوهسارها

چرا؟

اینهمه

شکایت برگ

از

شورزارها

چرا؟

گذشتی

در دلم

و

ماندگار شدی .

پس

این همه بازی

با دلدارها

جر  ا                 

اینروزها

سوزنهایی در انبارهایی گم شده است .

سوزنها انقدر زیادند

که جای سوزن انداختن نیست !

اما

انبارها سگ دارند.

سگهایی درنده خو

با

صاحبانی خونخوار.

 روزی ...

پیدا می کنیم

تمام

روزنهایی را

که به سوزنها ختم می شوند.

بیمارستان.

بوی تند الکل

و عطر پرستاران.

ملحفه های سپید

و

گریه ملاقات کنندگان .

قرصهایی که از پزشکان قویتر بودند

و

پدری

که هیچگاه علت مرگ تنها فرزندش را نفهمید!

بغض همیشگی گلوهامان را

 هنوز هم

 هی می فشارد!

امیدوار باش!

کسی است که

 هیچگاه تنهایمان نمیگذارد.

الت قتاله را به دست می گیرم

یک پک

دو پک

یک کام

دو کام

بیهوشانه

به سراغ گذشته های دور گذشته...

نه...

 گذشته ها که گذشته!

کاش

 اخرین کام

من

بااولین کام از

 تو

خوش عطر می شد!

تردید نکن! راهمان بیراهه نبود! افسوس که تو راست می گفتی.... به جاده ها نباید اعتماد کرد.