چون عمر به سر رسد چه بغداد و چه بلخ

                                                      پیمانه چو پر شود چه شیرین وچه تلخ

خوش باش که بعد از من وتو ماه بسی

                                                     از سلغ به غره آید .... از غره به سلخ

من

و

تو

سه راهی

نشسته  !      

تو فقط هستی

که باشی .

تو  نه مرگی

 نه تلاشی .